Zwierzęce namiętności

W 1959 r. Robert Goy i jego koledzy z Uniwersytetu Wisconsin-Madison przeprowadzili zaskakujący eksperyment. Podali ciężarnym samicom szczurów męskie i żeńskie hor- mony i następnie przyjrzeli się, jakie skutki hormony te wywierają na urodzone potomstwo. Płeć fizyczna małych pozostawała nie zmieniona, ale ich zachowanie seksualne uległo odwróceniu. Samce, które przed urodzeniem zostały poddane działaniu żeńskich hormonów, zachowywały się jak samice, natomiast samice, którym podano hormony męskie, zachowywały się jak samce. Była to pierwsza wskazówka, że zachowanie seksualne nie jest w nieodwracalny sposób związane z płcią, przynajmniej w warunkach laboratoryjnych.

Czy w naturze to oddziaływanie jest takie samo? Wystawianie zwierząt na sztucznie sprokurowany wybuch hormonów bardziej właściwych dla płci przeciwnej to jedno, ale czy naturalne fluktuacje poziomu hormonów w macicy mogą wpłynąć na rozwój i zmienić zachowanie dorosłych osobników? Inaczej mówiąc, czy naturalne wahania mogą decydować o tym, czy samce będą zachowywać się jak ogiery czy nieudaczniki? Okazuje się, że tak właśnie się dzieje u dżerbili i innych gryzoni.

Profesorowie Mertice Clark i Bennet Galef Jr. badali sukcesy seksualne mongolskich dżerbili i korelowali te dane z informacjami o ich pozycji w łonie podczas ciąży. Dżerbile rodzą się na ogół w miotach liczących od sześciu do siedmiu małych, ale miot może liczyć nawet do trzynastu osobników. W swoim laboratorium w Uniwersytecie McMaster w Hamilton w prowincji Ontario Clark i Galef odkryli, że hormony wydzielane przez młode w łonie matki wyraźnie wpływają na płodność i zachowanie sąsiadującego rodzeństwa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>