ZASTOSOWANIA TEORII PARSONSA

Rzecz jasna, rola Parsonsa we współczesnej socjologii nie sprowadza się do formułowania haseł ideologicznych w naukowym języku. Źródło ideologiczne inspiracji nie przesądza wartości nauko- 1 Ibidem, s. 27. wej żadnej teorii, spór ideologiczny toczy się w sferze wyboru wartości, gdy walor poznawczy teorii sprawdza się przez wyniki inspirowanych przez nią badań i przez jej zastosowania naukowe.

Można powiedzieć, że zasadnicza rola systemu Parsonsa w socjologii dzisiejszej polega nie tyle na tym, że dostarcza on modelu do badania społeczeństwa, ile na tym, że oferuje on model wzorcowy dla uprawiania teorii socjologicznych, dostosowany do ideologicznych, przedmiotowych i metodologicznych -wymogów panujących dziś w socjologii amerykańskiej prądów. Parsonsistów w sensie osób uprawiających teorię wedle sposobu Parsonsa jest więc o wiele więcej niż parsonsistów w węższym sensie, tzn. osób przejmujących i rozwijających poszczególne fragmenty jego teorii.

Wśród znakomitości pierwszej, szerszej grupy wymienić wypada Charlesa P. Loomisa, twórcę tzw. „Procesualnie zartykułowanego modelu strukturalnego (PASM)” przeznaczonego do funkcjonalnej analizy elementów zmiany społecznej 1, oraz Masona Haire’a, autora funkcjonalnej teorii organizacji 2. Zaliczyć tu trzeba i pewne nurty szkoły „dynamiki grupowej”, która – choć posiada inne niż Parsons powiązania genetyczne (Don Martin- dale wyprowadza ją z tradycji i inspiracji „psychologii całości”), zbliża się coraz bardziej w miarę swego rozwoju do teoretycznego modelu Parsonsa 3.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>