Wyłanianie się twórczej osoby

To wyłanianie się twórczej osoby odczytywać można przez całą historię świata. Okazuje się ona walką dwóch przeciwstawnych tendencji: jedną z nich jest nieustanna tendencja do depersonalizacji. Obejmuje ona nie tylko materię, która jest samą bezosobowością, rozproszeniem, obojętnością, zmierzającą do niwelacji (spadku energii), do tożsamości czy też do jednorodnego powtarzania jako do swojego celu. Atakuje ona życie, hamuje jego pęd, rozkłada go w poszczególnych gatunkach na powtarzające się w nieskończoność egzemplarze, powoduje wyradzanie się odkryć w automatyzmy, nagina odwagę życiową do poszukiwania bezpieczeństwa, które wyklucza odkrywczość, kontynuuje bezwładnie ruchy zwracające się następnie w kierunku przeciwnym do celu życia.

Wreszcie usuwa napięcie w życiu społecznym i życiu duchowym przez obyczaje, rutynę, obiegowe poglądy, gadaninę codzienną: drugą tendencją jest ruch personalizacji, który zaczyna się właściwie dopiero z człowiekiem, ale którego przygotowanie śledzić można przez całą historię świata. Już zjawiska radioaktywne zapowiadają pierwsze pęknięcie w monotonnych fata- lizmach materii. Następnie życie okazuje się jakby nagromadzeniem energii coraz bardziej zorganizowanej w coraz bardziej złożonych węzłach indeter- minacji: otwiera ono w ten sposób wachlarz możliwości, jakie budowa biologiczna oferuje wolnemu wyborowi jednostki i przygotowuje kształtowanie się ośrodków osobowych. Pozbawiona jakości cząstka atomu nie poddaje się indywidualizacji nawet ze względu na swoje miejsce w przestrzeni, odkąd teorie kwantowe nie pozwalają jej już lokalizować w sposób dokładny i stały. Zalążek indywidualności pojawia się dopiero wraz z atomem, strukturą cząstek. Indywidualność zwierzęca jest pewniejsza: jednak natura udziela jej mało uwagi: mnoży ją rozrzutnie, aby ją masowo trwonić: dwa egzemplarze na dwa miliony jaj muchy osiągają wiek dojrzałości. Zwierzę nie zna świadomości refleksyjnej i wzajemnej odpowiedniości różnych świadomości, W wypadku konfliktu, los indywiduum jest zawsze podporządkowany losowi gatunku. Wraz z osobą ludzką ruch ten nie uzyskuje na pewno swojego wyjaśnienia, lecz swoje znaczenie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>