Wizje w życiu świętych – kontynuacja

Spośród wielu snów i wizji, które były udziałem ks. Bosko, wybrałem dwie wizje oraz jedno przeżycie na jawie, którego świadkami byli koledzy z okresu studiów seminaryjnych. Wśród kilkuset wychowanków ks. Bosko jeden młodzieniec wybijał się szczególnie swoim zachowaniem, postępowaniem, pilnością, gorliwością i pobożnością. Był nim Dominik Savio urodzony w 1842 r. w Riva di Chieri. Jego świt wiecznego blasku nastąpił 9 marca 1857 r. w Mondonio d’Asti. Pius XII beatyfikował go w 1954 r. Święty Dominik był ulubionym uczniem ks. Bosko. Otóż z nocy 5 na 6 grudnia 1876 r. Don Bosko miał sen, którego do końca życia nie zapomniał. Oddajmy mu głos:

W jednej chwili zdawało mi się, że znalazłem się na małym pagórku na skraju niezmiernej równiny, której krańców oko nie mogło dosięgnąć. Wzrok gubił się w nieograniczonej przestrzeni. Była ona idealnie błękitna, jak morze gładkie i spokojne, lecz to, co widziałem, nie było wodą. Wyglądało raczej, jak jasny, przejrzysty kryształ. Pod nogami, za mną i po obu stronach rozciągał się widok przypominający ukształtowaniem wybrzeże oceanu.

Szerokie, gigantyczne aleje dzieliły tę równinę na szereg obszernych ogrodów niewypowiedzianej piękności, złożonych z gajów, łąk i klombów kwiatowych o różnych kształtach i barwach. Żadna z naszych roślin, pomimo pewnego podobieństwa, nie daje wyobrażenia o tamtych roślinach. Trawy, kwiaty, drzewa, owoce były czarujące i o wyglądzie niespotykanym. Liście były ze złota, pnie i konary z diamentów, a reszta harmonizowała z tym blaskiem:- poszczególnych odmian nie podobna byłoby zliczyć, a każda odmiana i każda nawet roślinka promieniowała własnym, odrębnym światłem.

Wśród tych ogrodów na całej równinie widziałem niezliczone budowle, tak niezwykłe, stylowe, urocze, piękne, wspaniałe i obszerne, że zdawało się, iż na zbudowanie jednego z nich nie wystarczałoby wszystkich skarbów świata. Pomyślałem sobie: Gdybyż moi chłopcy mieli te pałace lub bodaj jeden z tych gmachów, o jakby się cieszyli, jacy byliby szczęśliwi i jak chętnie w nich mieszkaliby. Tak myślałem, mogąc oglądać te pałace tylko z zewnątrz. O ile wspanialsze musiałyby być ich wnętrza.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>