Rozumowanie Lenina w materializmie

Przyjęcie tych poglądów, które nie bez podstawy odwołują się do przedstawionych wyżej wątków i cech wykładu w Materializmie a Empiriokrytycyzmie, prowadzi do określonych opinii na temat, co to znaczy być materialistą, co jest przedmiotem filozofii i jaki jest jej związek z przyrodoznawstwem, jaki jest stosunek materializmu dialektycznego do niektórych tradycji przedmarksowskiego materializmu.

Łatwo jednak wykazać, że odwoływanie się t y 1- k o do tych wątków rozumowania Lenina w Materializmie a Empiriokrytycyzmie prowadzi niejednokrotnie do poglądów wręcz przeciwstawnych duchowi, w którym filozofował Lenin.

Zwróćmy, na przykład, uwagą na to, że uznanie twierdzenia „materia to to, co pierwotne wobec świadomości” za definicją materii, a niektórzy autorzy tak właśnie sądzą, oznacza przypisywanie Leninowi poglądu, iż materializm zakłada materialność świata, zamiast jej dowodzić. Materia staje sią tu tym, co pierwotne ex definitione. Lenin w pewnym miejscu swej pracy nieomal explicite występuje przeciwko takiemu stanowisku. Polemizując z W. Ostwaldem, który twierdził, że wprowadzenie pojęcia energii znosi sprzeczność miądzy materializmem a idealizmem, Lenin pisze:

„Oczywista, że jeśli pod to pojęcie «podciągnie się» zarówno materię, jak i ducha, to ze słownym zniesieniem przeciwieństwa będziemy mieli do czynienia niewątpliwie, ale nauka o istnieniu biesów i skrzatów nie przestanie być przecież niedorzeczna wskutek tego, że nazwiemy ją energetyczną” (tamże, s. 310).

Bezzasadność idealizmu nie zniknie od tego, że idealiści zgodzą się nazywać boga, ducha itp. materią (= tym co pierwotne). Przez to, że mówimy, iż materia to to, co pierwotne, nie podważamy jeszcze idealizmu: po to, aby tego dokonać, tezę tę trzeba uzasadnić, a nie przyjmować ex definitione.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>