PARSONSA TEORIA CZYNNOŚCI I TEORIA SYSTEMU SPOŁECZNEGO

Talcott Parsons urodził się w 19G2 r. w Colorado Springs. Studiował w Amherst College nauki przyrodnicze z zamiarem zostania lekarzem. Wyjechał na studia do Europy i tu zainteresował się naukami społecznymi. W czasie pobytu w London School of Economics (1924-25) zetknął się z wybitnymi angielskimi socjologami L. T. Hobhousem i Morrisem Ginsbergiem. Tutaj także spotkał Bronisława Malinowskiego, u którego pobrał pierwsze lekcje metody funkcjonalnej. Z Londynu Parsons przeniósł się do Heidelbergu, gdzie w 1927 r. uzyskał stopień doktora za pracę na temat „Pojęcie kapitalizmu u Maxa Webera i Wernera Sombarta”. Tam też przełożył na język angielski „Etykę protestancką” Webera. Po powrocie do Ameryki przez rok pracował jako wykładowca w Amherst: potem zaangażowany został przez Uniwersytet Haruardzki. Tutaj obracał się w kręgu ekonomistów ze szkoły Alfreda Marshalla. Rychło też dostał się pod wpływy L. J. Hendersona, fizjologa z zawodu, który na terenie nauk społecznych wsławił się popularyzacją w krajach anglosaskich dziel i pomysłów teoretycznych Yilfreda Pareta. Ta znajomość zainicjowała zapewne zainteresowania Parsonsa problematyką równowagi społecznej. Wkrótce Pitirim Sorokim przyjął Parsonsa jako wykładowcę do zorganizowanego przez siebie na terenie Harvardu wydziału socjologicznego. W 1944 roku Parsons powołany został na stanowisko profesora, a w 1946 r. został kierownikiem wydziału nauk społecznych, które to stanowisko piastuje do dziś.

Do głównych prac Talcotta Parsonsa zalicza się: „The Structure oj Social Action”, 1937 i 1958: „Essays in Sociological Theory, Pure and Applied”, 1949 i 1954: „The Social System”, 1951: „Toward a General Theory oj Action”, 1951 (z E. Shilsem): „Working Papers in the Theory of Action”, 1953 (z E. Shilsem i F. Balesem): „Family, Socialization and Interaction Process”, 1955 (z F. Balesem i innymi): „General Theory in Sociology”, w „Socioiocij/ Today” (pod redakcją Roberta Mertona, Leonarda Brooma, Leonarda Cottrella Jra), 1959. '

Teoria Parsonsa została zbudowana na skrzyżowaniu dwu nurtów myślowych: analitycznej koncepcji socjologii, wywodzącej się z tradycji Diłtheyow- skiej koncepcji humanistyki, i funkcjonalnej metody analizy, zawartej w postaci zarodkowej w teoriach organicystycznych Spencerowskiego typu, rozwijanej potem przez antropologów kulturowych typu Bronisława Malinowskiego i Rad- cliffe-Browna, a wprowadzonej do socjologii na początku lat trzydziestych przez Leopolda von Wiese i Howarda Beckera. Parsons kształtował swój system teoretyczny w ciągu lat dwudziestu: w pierwszym okresie dominują w tym systemie elementy analityczne, w drugim – elementy funk- cjonalistyczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>