Marksistowska krytyka personalizmu Mouniera

Odrzuciwszy koncepcję partii personalistycznej, Mounier przeciwstawiał się także wszelkim koncepcjom partii o wyznaniowej inspiracji. Przekonany był o tym, że wiara katolicka nie implikuje automatycznie określonego programu politycznego. Jednakowym błędem było dlań utożsamienie kapitalizmu z „porządkiem chrześcijańskim” i utożsamienie rewolucji z Królestwem Bożym. Jest rzeczą niedopuszczalną – pisał Mounier – uważać siebie za „rewolucjonistę, bo chrześcijanina, czy monarchistę, bo chrześcijanina… chrześcijaństwo nie jest zainteresowane w zastąpieniu konformizmu prawicowego konformizmem lewicowym, klerykalizmu konserwatywnego klerykalizmem rewolucyjnym”. Takie ujęcie stosunku między chrześcijaństwem a polityką różniło Mouniera z jednej strony od prawicowego klerykalizmu, uświęcającego kapitalistyczny porządek, a z dru giej od „progresizmu”, dokonującego sakralizacji politycznych zamierzeń katolickiej lewicy.

Marksistowska krytyka personalizmu Mouniera jako filozofii chrześcijańskiej musiałaby ujawnić jego religijną inspirację i związane z nią słabości mounierowskiej myśli. W personalizmie mounie- rowskim człowiek jest „współpracownikiem Boga”, bytem stworzonym i odkupionym, istotą powołaną do zbawienia w życiu pozagrobowym. Zarzuty marksizmu przeciwko chrześcijańskiej wizji świata i człowieka są zarazem zarzutami przeciwko mounierowskiej koncepcji osoby ludzkiej. Traktowanie człowieka jako bytu stworzonego i zależnego od Boga, jako bohatera chrześcijańskich mitów grzechu pierworodnego i Odkupienia przez Chrystusa utwierdza przecież – zdaniem marksizmu – alienację człowieka, a co za tym idzie jego „depersonalizację”. Personalizacja wartości przy jednoczesnym uznaniu za wartość naczelną Osoby Transcendentnej Boga jest – według marksizmu – personalizacją iluzoryczną, utwierdzeniem prymatu osoby wyalienowanej nad osobą rzeczywistą. A marksistowska krytyka personalizmu jako filozofii zaangażowanej musiałaby doprowadzić do wniosku, że mounierowska koncepcja „duchowej rewolucji” nie potrafi sprostać zadaniom, przed którymi stoi zaangażowana myśl filozoficzna w epoce dramatycznego współzawodnictwa socjalizmu z kapitalizmem.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>