Jasnowidzenie o okresie władania Napoleona – kontynuacja

Kiedy Napoleon przyszedł na świat, Korsyka była pod dominacją Francji za Ludwika XV. Nie jest już włoska, ale też prawnie nie francuska, gdyż przez Francuzów okupowana. Określenie „w pobliżu Włoch” jest dokładne. Nostradamus cesarza nazywał „petit tondu”, czyli mały łysek. We Francji był to znany przydomek Bonapartego. Imię to ma swoją etymologię, pochodzi od słów greckich: neos i apydon, czyli niosący zniszczenie. Niektóre sławne bitwy cesarza Nostradamus nazywał ironicznie „jatką na śniegu”, np. bitwę pod Pruską Iławą. W centurii V, werset 20 jest mowa o włoskiej kampanii Napoleona: „Wielka armia przekroczy Alpy, trochę wcześniej narodzi się w Vapin potwór, który w sposób cudowny i nagły zmusi szlachetnego księcia Toskanii do udania się do miejscowości sąsiedniej”.

Wojska Napoleona rzeczywiście przekroczyły Alpy pod przewodnictwem Kellermana i opanowały terytorium od Mont Blanc do Col de l’Argentiere. Wielki książę Toskanii to Ferdynand III. Początkowo prowadził politykę neutralną mimo nacisku Anglików. Później wziął udział w koalicji przeciwko Bonapartemu i poniósł klęskę pod Marengo w 1800 r. razem ż Austriakami. Po przegranej bitwie przeniósł się do Wiednia. Napoleon na miejsce Ferdynanda osadził Ludwika Parmeńskiego i swoją siostrę Elizę Bonaparte.

Jasnowidz bezbłędnie przedstawił stosunek Napoleona do Kościoła. W centurii II, werset 36 pisał: „Papieżowi zostaną zabrane bulle i dostaną się w ręce tyrana, a ten postara się obrabować duchowego władcę, jednak już wkrótce sprowadzą na niego te rabunki nieszczęście”.

Napoleon zajął porty papieskie w Ankonie i Civitav ecchia, chcąc tym samym wymusić na papieżu przystąpienie do blokady kontynentalnej oraz usunięcie z Watykanu wszystkich Anglików. W swej pysze cesarz uważał papieża Piusa VII za swego wasala, powołując się na Karola Wielkiego. Papież te żądania odrzucił, w odpowiedzi Napoleon wydał rozkaz zajęcia Rzymu, aneksji Watykanu. Pius VII odpowiedział ekskomuniką, w odwecie Napoleon nakazał generałowi Radetowi aresztować papieża. Stało się to 6 li- pca 1809 r. Formalny rozkaz wydał dowódca garnizonu w Rzymie gen. Moillis, ale Bonaparte rozkazu nie anulował. Piusa VII przewieziono do Savony, potem do Fontaineblau. Wywieziono także do Francji bezcenne archiwa papieskie. Pius VII był więźniem Napoleona aż do bitwy pod Lipskiem. W 1814 r. papież triumfalnie powrócił do Rzymu po licznych upokorzeniach ze strony cesarza, który manifestował swoją wTyższość i pogardę między innymi w takich słowach:

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>