Historia Kelly – dalszy ciąg

W zespole niewrażliwości na androgeny jądra są normalnie ukształtowane i zaczynają produkować testosteron, ale organizm nie reaguje na ten hormon i związane z nim przeciwciała. Kiedy komórki nie rozpoznają androgenów, obierają drogę rozwoju żeńskiego. Na zewnątrz ciało wygląda normalnie, pojawiają się żeńskie narządy płciowe, w okresie dojrzewania rosną piersi, głos pozostaje wysoki. Ale ponieważ jądra produkują również czynnik hamujący rozwój przewodu Mullera, wewnętrzne narządy kobiece, to jest macica i jajowody, nie wykształcają się. Osoby z tym zespołem często dowiadują się o nim dopiero wtedy, gdy idą do lekarza z powodu braku występowania miesiączki.

Przypadek Jenny, zwany niedoborem DHT, jest skutkiem niezdolności ciała do wytwarzania jednego rodzaju androge- nu, DHT, z samego testosteronu. DHT kieruje maskulinizacją zewnętrznych narządów płciowych przed urodzeniem, jego brak sprawia zatem, że dzieci urodzone z tym zespołem wyglądają z zewnątrz jak dziewczynki. Ale testosteron pełni swoje funkcje w komórkach całego organizmu. Hormon ten nastawia budzik ukryty w organizmie, który w wieku dojrzewania obudzi i ujawni cechy męskie. Kiedy bomba zegarowa dająca początek męskości wybucha u nastolatki, może stać się koszmarem jej młodości. Dziewczęta z zespołem niedoboru DHT, skonfrontowane z męskością, którą za wszelką cenę starają się ukrywać, ale nie mogą jej zignorować, są zmuszone do powtórnego przeanalizowania swojej seksualnej roli w życiu.

To jak dziewczynki radzą sobie z tą trudną sytuacją, często zależy bardziej od tego, na ile tę metamorfozę akceptują koledzy, rodzina i w ogóle społeczeństwo. W jednej ze społeczności w Republice Dominikany zespół niedoboru DHT zdarzał się stosunkowo często i wioska bez problemów akceptowała dziewczynki, które jako nastolatki stawały się chłopcami. Z kolei w Nowej Gwinei, gdzie również często występował ten zespół, obowiązywała ścisła separacja mężczyzn i kobiet i wszystkim wpajano strach przed płcią przeciwną. Nie trzeba chyba dodawać, że dzieci, które zmieniały płeć, nie były tam mile widziane.

Widać wyraźnie, że o płciowości decyduje więcej niż jeden czynnik. W grę wchodzi bowiem czynnik genetyczny (chromosomy X i Y), biologiczny (narządy płciowe i drugorzędne cechy płciowe), czynnik seksualny (preferencje seksualne) oraz społeczny (odgrywane role społeczne). Mimo że kobiety z niewrażliwością na androgeny są w kategoriach genetycznych mężczyznami, to jednak przez całe życie pozostają kobietami pod wszelkimi innymi względami: społecznymi, seksualnymi i biologicznymi. Większość ludzi nigdy nie będzie w stanie określić, czy ich płeć genetyczna przypadkiem nie pasuje do reszty ich życia. Ale co się dzieje, gdy po przeprowadzeniu testu na czystość płciową okazuje się, że czegoś wam genetycznie brakuje?

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>