Apokalipsa w nauce, przepowiedniach i proroctwach

Nie tylko Biblia mówi o końcu świata i niewyobrażalnych kataklizmach w przyrodzie. To, że życie nie może istnieć na Ziemi w nieskończoność, a gatunek ludzki rozwijać się bez ograniczeń, można dowieść naukowo. Wszystko w naturze jest skończone, ilość surowców, produkcja żywności, źródła energii. Ziemia rodzi raz do roku, a ludzkość rośnie w postępie geometrycznym na ograniczonej powierzchniowo planecie. Życie biologiczne istnieje również dzięki energii słonecznej utrzymującej odpowiednią temperaturę i zachodzeniu fotosyntezy wśród roślin. Bez fotosyntezy nie byłoby tlenu, a bez tlenu życia. Słońce emituje energię nie za darmo, bo kosztem nieustannego zużycia własnej masy. Energia ta powstaje w tzw. cyklu Bethego z reakcji termojądrowej – przemiany wodoru w hel. Ponieważ masa słońca jest skończona, musi nastąpić kiedyś taki moment, gdy masa słońca zacznie się kurczyć, ponieważ spora jej część zostanie wyemitowana w energii fotonowej. Zjawisko to można porównać do palącej się świecy, która stale zmniejsza swoją objętość. Kurczenie się masy słońca tym samym musi spowodować spadek natężenia pola grawitacyjnego, dzięki któremu Ziemia utrzymuje się w przestrzeni kosmicznej w orbicie słonecznej. Jeśli pole grawitacyjne zmaleje dwukrotnie, to wówczas ziemia musi wypaść z orbity słonecznej i poszybować w kosmos, oddalając się od jedynego źródła światła. Tym sposobem życie na planecie musi zaniknąć, gdyż nie będzie warunków, aby mogło ono istnieć w jakiejkolwiek postaci.

Ale koniec świata, to nie tylko koniec życia na ziemi, lecz także zanik tej formy czasoprzestrzeni wszechświata, jaka istnieje obecnie. Najnowsze teorie kosmologiczne udowadniają matematycznie, że bez względu na to, czy wszechświat jest otwarty, to znaczy ma przestrzeń nieskończoną, czy też zamknięty – w obydwu przypadkach musi nastąpić jego kres.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>