Apokalipsa w nauce, przepowiedniach i proroctwach – kontynuacja

Dlaczego? Wniosek taki wynika z modelu kosmologicznego Friedmana: „Ewolucja Wszechświata zaczyna się Wielkim Wybuchem, którego geometryczny odpowiednik stanowi tzw. początkowa osobliwość (…) w modelu zamkniętym ucieczka galaktyk zamieni się kiedyś w zbliżacie się, po czym cały świat zapadnie si.ę do końcowej osobliwości. W modelach otwartych natomiast ekspansja Wszechświata będzie trwać nieograniczenie.

Mamy tu więc dwa zasadniczo różne – scenariusze eschatologiczne: wersja modelu zamkniętego – historia świata urwie się gwałtownie, wszystko zostanie zgniecione w nieskończonych gęstościach końcowej osobliwości, wersja modeli otwartych – koniec będzie łagodny, w czasie plus nieskończoność wszystko roztopi się w gęstościach materii dążących do zera.” (cyt. ks. Michał Heller, Nauka-Religie-Dzieje, III Seminarium Interdyscyplinarne w Cas- tel Gandolfo, pod red. J. Janika, P. Renartowicza, Kraków 1986.)

Dziś większość naukowców twierdzi, że geneza wszechświata nastąpiła 20 mld lat temu w wyniku Wielkiego Wybuchu. Początek tego wybuchu (tzw. osobliwość początkowa, w której załamują się fundamentalne prawa fizyki) określają następujące parametry: czas był zerowy, czyli nie istniał, przestrzeń była zerowa, istniała natomiast nieskończona temperatura i ciśnienie w sensie matematycznym. Od pierwotnego wybuchu energia wszechświata wraz z powstawaniem czasoprzestrzeni zaczęła się rozszerzać i ta ekspansja trwa obecnie, co udowodnił Edwin Hubble. Efekt Dopplera potwierdza, że galaktyki stale oddalają się od siebie.

Nie tylko ziemia nie może istnieć w czasie bez końca, ale nawet wszechświat

W zależności od tego, jaka jest średnia gęstość materii we wszechświecie, będzie on albo rozszerzał się do nieskończoności, wskutek czego wszystkie struktury materialne wchłonie próżnia czasoprzestrzeni, albo w pewnym momencie ekspansja zatrzyma się i nastąpi zjawisko kolapsu grawitacyjnego pod wpływem sił grawitacyjnych. Wszechświat zacznie powoli kurczyć się i zgęsz- czać aż do pierwotnego stanu, jaki istniał w osobliwości początkowej, w której znikną nawet atomy przeistoczone w energię fotonową.

Znawca kosmologii relatywistycznej ks. Michał Heller pisze: „Mamy więc dwie wersje kosmicznej eschatologii: spokojne konanie w krańcowym rozrzedzeniu, trwające do czasowej plus nieskończoności i gwałtowny koniec w supergęstym zgnieceniu. Która z wersji jest przeznaczeniem Wszechświata? Nie jesteśmy pewni (…) koniec jest już obecny w każdej chwili, która przemija” (tamże).

Z powyższego wynika, że nie tylko ziemia nie może istnieć w czasie bez końca, ale nawet wszechświat. Biblijne – sic transit gloria mundi potwierdzają nauki przyrodnicze. Wszechświat, jak miał początek 20 mld lat temu, tak za x czasu będzie miał nieuchronnie koniec. Objawienie biblijne potwierdza to w całej pełni.

Koniec życia biologicznego na ziemi przepowiedział już w VII wieku przed Chrystusem prorok Izajasz (Iz 24,1-19-20). Rzecz bardzo znamienna – elementy eschatologiczne dotyczące końca dziejów ziemi i człowieka zawarte są tak w Starym, jak Nowym Testamencie. Prorok Joel przedstawił je w apokaliptycznej wizji: I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i slupy dymne. Słońce zmienia się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pański, dzień wielki i straszny (J1 3,3)

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>